مازندلیگ- موج خبری ناشی از کوچ مزدک میرزایی به خارج از کشور و همکاری او با شبکه ماهواره‌ای ایران اینترنشنال بسیار بزرگتر از حد تصور بود؛ آنقدر که حتی خبر اروپایی شدن مهدی طارمی بعد از پنج سال تقلا را تحت‌الشعاع قرار داد. شاید حتی خود مزدک هم باور نمی‌کرد خبر جدایی‌اش چنین بازتابی پیدا کند. او در ایران چهره بی‌حاشیه و آرامی داشت و تقریبا هرگز پیش نیامد که کانون یک موج خبری بزرگ باشد، اما حالا به محض خروج از کشور چنین شرایطی را تجربه می‌کند. در این میان نکته جالب و صد البته تلخ این است که عمده واکنش‌های مردمی به تصمیم مزدک میرزایی مثبت است و هر صفحه و سایتی را که باز می‌کنی، با فوران عبارت «بهترین کار را کرد» مواجه می‌شوی؛ اما چرا؟

قضاوت آسان نیست، اما از جهات مختلف به نظر نمی‌رسد تصمیم مزدک میرزایی چندان درست بوده باشد. او به شبکه‌ای کوچ کرده که منابع مالی‌اش مجهول و ماهیتش مشکوک است. این یک پیشرفت شغلی نیست. به اضافه مهم‌ترین قابلیت حرفه‌ای میرزایی توانایی او در گزارشگری بود، اما ایران اینترنشنال قرار نیست فوتبال پخش کند. حتی بعید است او را برای مستندسازی ورزشی به انگلستان برده باشند. نهایت کاری که از دست میرزایی برمی‌آید، اجرا و اداره مختصر برنامه‌های ورزشی شبکه است که این هم ضعیف‌ترین جنبه از کار مزدک به شمار می‌رود. خاطرمان هست او هر وقت در ایران اجرای یک برنامه را بر عهده می‌گرفت، به شدت ضعیف و خنثی ظاهر می‌شد. حالا اینکه میرزایی چه گلی قرار است بر سر ایران اینترنشنال بزند، روشن نیست. به علاوه مزدک به خاطر حضور در این شبکه امکان بازگشتش به تلویزیون ایران را تقریبا به طور کامل از بین برد و به صفر رساند. هیچکدام از اینها هزینه‌های کمی نیستند.

با این همه اما، موافقان حرکت میرزایی بسیار بیشتر از مخالفان او هستند. باید بررسی کرد و دید چطور به نقطه‌ای رسیده‌ایم که جماعت بی‌درنگ هر نوع مهاجرتی به اروپا را تایید می‌کنند و از توصیه آن به هم ابایی ندارند؟ شوربختانه شرایط فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی کشور طوری است که اغلب مردم «رفتن» را به «ماندن» ترجیح می‌دهند و هر کسی را با هر مدلی از کوچ تحسین می‌کنند. با این شرایط واقعا تا کجا می‌شود پیش رفت. امثال مزدک میرزایی که به عنوان نیروی مجرب و متخصص از کشور خارج می‌شوند تعدادشان کم نیست، اما چون از عنصر شهرت بی‌بهره‌اند، کسی آنها را نمی‌بیند. حیف از این سرزمین که هر روز از چنین نیروهایی خالی‌تر می‌شود. حیف از ما که حسرت رفته‌ها را می‌خوریم و ماندن‌مان را ناشی از جبر می‌دانیم. این عجب قصه تلخی است.

روزنامه گل



مطالب مرتبط


  • برچسب ها:

نظر تایید شده:0

نظر تایید نشده:0

نظر در صف:0


پربازدیدهای زنگ تفریح
پربازدیدهای ورزش ایران و جهان
کلیه حقوق سایت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی ورزش مازندران، مازندلیگ می باشد