مازندلیگدر بازی‌های جام‌جهانی او را دیدیم. با آن چشم‌های عجیب که باعث می‌شد چهره این بازیکن متفاوت آلمانی، پیش از پاس‌ها و جاگیری‌هایش نظرمان را جلب کند. وردربرمن تیمی نبود که شبکه‌های سیما بازی‌هایش را پخش کنند و بازی‌های این ماشینِ پاسِ آلمانی را ببینیم، برای همین، صداوسیمای ما در بازی‌های جام جهانی از او رونمایی کرد.

سنش آن‌قدر بود که می‌توانست المپیک هم بازی کند و «مسعود» بود هنوز! هنوز گزارشگرها تأکید نداشتند مطابق با نام روی لباس «مِسوت» صدایش بزنند. کامل‌ترین بازیکنی بود که «لو» برای پست پشت مهاجم در 1-3-2-4 آن زمانش در اختیار داشت و همان چند بازی جام جهانی کافی بود تا برود به خانۀ کهکشانی‌ها در مادرید اسپانیا.
بازی فانتزی و کم‌سرعت و فیزیک ضعیف او به بازی‌های رئال مادرید نمی‌نشست و مشخص بود مقصدش باید باشگاهی باشد متناسب با بازی‌های سبکِ او! رفت آرسنال و همان زمان هم گفته بود؛ تا زمانی که بهترین بازیکن جهان نشود، از آرسنال نخواهد رفت! داستان او و ونگر ـ که همیشه در مقابل بازیکن‌های سریع و جنگندۀ بازیکنان آمریکای جنوبی، برای بازی‌های فانتزی «اوزیل» را مثال می‌زد ـ سریال جذاب و پر از کشش طرفداران آرسنال در سال‌های پایانی سرمربیِ فرانسوی بود!
«اِمری» آمد و ماجرای اردوغان و دعوای خیابان و کلاب و ... و حالا داستان به این نقطه رسیده: به زمانی که آرسنال هر چه بیشتر تقلا می‌کند کمتر نتیجه می‌گیرد. فصلی مهم برای اونای امری که نیاز دارد با ترکیب خودساخته‌اش، نتیجه را بگیرد! آرسنالی که همه‌چیز دارد جز یک مهندس طراح! یک نفر که پشت سر مهاجم‌های سریع و باهوشش، توپ بسازد و موقعیت! اما آن داستانِ مفصل، مهندسِ طراحِ این تیم را روی نیمکت نشانده بود! حتی گاهی بازیکنی را که در هر بازی 4ونیم پاس موقعیت‌ساز می‌دهد را برده بود خارج از لیست!
روزهای کم‌فروغ اوزیل و حواشی خارج از مستطیل سبز، راه دفاع از او را می‌بست تا اینکه آرسنالِ جام اتحادیه ـ جامی که باشگاه‌های بزرگ تقریباً ترکیب نیمکت خود را زمین می‌فرستند ـ با حضور اوزیل، نمایشی متفاوت ارائه داد. مقایسۀ آرسنال بدون اوزیل این هفته‌ها با آرسنالِ مقابل لیورپول، تصویری امیدوارکننده برای طرفداران آرسنال و اوزیل بود. تا دقیقۀ 65، هر گل که آرسنال زد، اوزیل چند پاس قبل‌تر حضور داشت. جایی پاسی داده بود، متفاوت! که خط دفاع لیورپول را شکسته بود، جایی تصمیمی گرفته بود که بازیکن‌های مقابلش نتوانسته بودند حدس بزنند!
آرسنالِ هفته‌های اخیر همین ابتکار عمل را کم داشت: خط حملۀ آتشین آرسنال، پشتیبان نداشت! انگار یتیم شده بود! اما در برابر لیورپول و در این بازیِ جام اتحادیه، با امید پرِس می‌کرد و می‌دانست «مسوت» دوباره با هوشِ فوتبالی و جاگیری‌های خودش، می‌تواند از هر توپِ به‌دست‌آمده، یک موقعیت بسازد

نویسنده مهمان: علی ششتمدی



مطالب مرتبط


  • برچسب ها:

نظر تایید شده:0

نظر تایید نشده:0

نظر در صف:0


پربازدیدهای زنگ تفریح
پربازدیدهای ورزش ایران و جهان
کلیه حقوق سایت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی ورزش مازندران، مازندلیگ می باشد