مازندلیگ- تصویر منتشرشده از شب‌نشینی اشکان دژاگه و رفقایش در رستورانی در شهر برلین آلمان، سروصدای زیادی به پا کرده است. دلیل این ماجرا هم مصاحبه چندی قبل اشکان در مورد ضرورت لغو مسابقات لیگ برتر است. دژاگه جزو کسانی است که به بهانه کرونا، مخالف برگزاری مسابقات هستند. او در اظهاراتش حتی از رییس‌جمهور هم استمداد کرد و خواهان جلوگیری از انجام بازی‌ها توسط بالاترین مقام اجرایی کشور شد. حالا تصویر رستوران‌نشینی او، تناقض افکار و اعمال اشکان را نشان می‌دهد. مردم به درستی از او پرسیده‌اند اگر اولویت با سلامتی آدم‌هاست، پس چرا دژاگه با دوستانش راهی رستوران می‌شود و عکس «دست دور گردن» می‌اندازد؟ آیا در این شرایط فقط فوتبال برای سلامتی مضر است؟ طبیعتا دژاگه این مساله را بهانه کرده که در آلمان بماند و به ایران برنگردد. حالا این مساله از هر زمان دیگری آشکارتر شده است.

سوژه مطلب حاضر اما چیز دیگری است. غیر از اشکان دژاگه، مسعود شجاعی هم دیگر کاپیتان تیم ملی بود که چند روز پیش با انتشار یک بیانیه تند و تیز خواهان لغو مسابقات شد؛ دقیقا همان کاری که احسان حاج‌صفی هم انجام داد. به این ترتیب هر سه کاپیتان تیم ملی که عضو تراکتور و تحت تاثیر سیاست‌های این باشگاه هستند، با برگزاری لیگ مخالفت کرده‌اند. حالا سوال اینجاست که آیا این عزیزان، به وجهه و وظایف ملی‌شان فکر کرده‌اند؟ گذشته از مسابقات باشگاهی، تیم ملی قرار است از مهرماه به مسابقات مقدماتی جام‌جهانی برگردد. اصلا یکی از دلایل اصرار سازمان لیگ به برگزاری دیدارها هم همین است که بازیکنان برای مسابقات حساس تیم ملی آماده شوند. می‌دانید که آنجا وضع‌مان اصلا خوب نیست و با کوچکترین لغزش، خیلی زود باید با مرحله نهایی جام‌جهانی وداع کنیم. بنابراین بازیکنان باید در آمادگی کامل عازم این دیدارها شوند؛ فاکتوری که ظاهرا برای سه کاپیتان اصلی تیم ملی کوچکترین اهمیتی ندارد. گویا آنها بیشتر ترجیح می‌دهند به مصالح خودشان یا منافع تیم باشگاهی‌شان فکر کنند. در غیر این صورت حتما روی این نکته متمرکز می‌شدند که در صورت لغو مسابقات، بازیکنان داخلی تیم ملی بعد از هفت ماه خانه‌نشینی راهی این تورنمنت خواهند شد.

وضعیت غریبی است. کاپیتان‌های تیم ملی که باید از همه بیشتر مشتاق از سرگیری فوتبال باشند، خانه‌نشینی و رستوران‌گردی را ترجیح می‌دهند. مالکان تیم‌ها که به شوق رقابت هزینه کرده‌اند، تعطیلی را انتخاب می‌کنند. برخی هواداران هم صرفا از ترس اینکه یک تیم دیگر موفق شود، حاضرند کلا قید تماشای فوتبال را بزنند. آیا این به معنای فدا کردن «اصل» نیست؟ آیا ما فلسفه حضورمان زیر چتر فوتبال را درک کرده‌ایم؟ چقدر خوب است اولویت‌های‌مان را یک بار دیگر بازخوانی کنیم.

روزنامه گل



مطالب مرتبط


  • برچسب ها:

نظر تایید شده:0

نظر تایید نشده:0

نظر در صف:0


پربازدیدهای زنگ تفریح
پربازدیدهای ورزش ایران و جهان
کلیه حقوق سایت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی ورزش مازندران، مازندلیگ می باشد